วัดสันติธรรม -:- เวลาเดิน -:-

เมื่อมนุษย์เป็นผู้กำหนดเวลาขึ้นมา มนุษย์ก็จะมาทุกข์กับคำว่า เวลาอีกใช่หรือไม่ เป็นคำถามที่หาคำตอบได้ไม่ยากหรือไม่ง่ายในตัวของมันเอง เพียงแค่เรา ๆ ท่าน ๆ ลองมามองดูตัวเองกันก่อนเถอะว่าทุกวันนี้ท่านมีความทุกข์กับคำว่าเวลาหรือไม่ “ได้เวลาทานข้าวแล้วยังไม่ไปอีกเหรอ” “ได้เวลานอนแล้วเข้านอนได้แล้ว” เป็นคำที่ฟังดูคุ้นเคยใช่รึเปล่า แล้วเป็นทุกข์กับมันไหม “ก็ยังไม่หิวทำไมต้องบังคับให้ทานด้วย” “ ยังไม่ง่วงเลยทำไมต้องไปนอนด้วย ” ตัวอย่างข้างต้นคงทำให้มองให้เห็นว่า คนเรานั้นยึดมั่นถือมั่นกับสิ่งที่เราคิดขึ้นตั้งขึ้น ทั้ง ๆ ที่ความเป็นจริงมันอาจจะไม่จำเป็นต้องคิดถึงคำว่า เวลา เลยก็ได้ เพราะร่างกายของเรามันจะมีนาฬิกาของมันอยู่แล้วที่จะคอยบอกเรา ๆ ท่าน ๆ ว่า หิวแล้ว ง่วงแล้ว แล้วทำไมเราต้องไปทนทุกข์กับเวลาที่เรากำหนดมันขึ้นมาด้วยเล่า อีกทั้งยังมีผู้คนอีกมากมายที่เป็นทุกข์กับคำว่าเวลา ด้วยการเฝ้ารอและรอคอย เคยมีความรู้สึกไหมว่าทำไมเวลามันเดินช้าจังเลย เดินเร็วกว่านี้อีกไม่ได้เหรอ นี่เป็นความรู้สึกหรือความคิดที่เรามักจะคิดขึ้นเมื่อเราเฝ้ารอหรือรอคอยอะไรสักอย่าง แต่ในทางกลับกัน ก็มักจะมีความรู้สึกว่าทำไมเวลามันเดินเร็วจังขอเวลามากกว่านี้อีกไม่ได้เหรอ เมื่อเรารู้สึกมีความสุขกับสิ่งที่ทำหรือหมกมุ่นอยู่กับอะไรสักอย่างจนเผลอตัวไปไม่คิดถึงคำว่าเวลา